Eskiden…
Yalnızlığımın karanlığın hep yalnızdım
Dertleri çileleri hep yalnız yaşadım
Bazen gelip sorduklarında
Sevginin ve mutluluğun ne olduğunu anlatamazdım
Oysa şimdi…
Yalnızlığımın karanlığını sen aydınlattın
Dertleri çileleri unutup mutluluğu tattım
Şimdi gelip sordular mutluluğu
Onlara seni anlattım
Ve bugün..
Düşüncelerim güzelleşti sen oldun herşeyim
Birden bire değiştim sanki ben ben değilim
Sordum kendime sen kimdin ben kimdim
Artık biliyorum sen bendin bende sendim…
Beyaz kuşlar var havada
Barış dolu ama çaresiz
Akım yaratan çırpınışları
Bulutların üzerinde umutları
Diz çökmüş tetiklere analar
Yıkılmış evlerin duvarı
Koynunda dalı,karnında balı
Geceye doymuyor korkuları
Hızla ilerleyen mermiler
Küçük yürekleri de deler
Beyaz bezlere sarılmış vah!
Nasılda meleklere gülümser…
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun.
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun.
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun.
İşte,bunun için korkuyorum;
Beni de sevdiğini söylüyorsun…