Özlem Saati
gel artık sıkıldım…..
gel artık sıkıldım…..
Baktığım her yerde inan sen varsın
Güzellik nerede sen oradasın
Herşeyinle içinde yaşayansın
Bu beden nerede sen oradasın
SEN BENİM BAHAR GÜLÜM
SEN BENİM EKMEĞİM
SEN BENİM İÇTİĞİM SUYUMSUN
SEN BAHARI GÜL DİYE
KOKLADIĞIM ÇİÇEĞİM
ÜZÜNTÜM NEŞEM CANIM HASRETİMSİN
Nasıl sevdaya şanlı gözlerin
Nereye baakarsam orda izlerin
Petekle bal gibi senin sözlerin
Bir türkü dinlersem sen oradasın
SEN BENİM BAHAR GÜLÜM
SEN BENİM EKMEĞİM
SEN BENİM İÇTİĞİM SUYUMSUN
SEN BAHARI GÜL DİYE
KOKLADIĞIM ÇİÇEĞİM
ÜZÜNTÜM NEŞEM CANIM HASRETİMSİN
Gökyüzünde bir bulut olayım
Yağmur olup yeryüzüne yağayım.
Gönül bahçende bir gül olayım
Sen görmeden ben açayım.
Kırlarda lale, sümbül olayım
Etrafına kokularım saçağım.
Özgürce uçan bir kuş olayım
Gelip pencerene konayım.
Sana aşk şarkıları okuyayım
Bırak da hiç susmayayım.
Kalbimin kapısını sana açayım
Gönül bahçemden sevgi saçayım.
Ben bu aşkta hep olayım
Gönül bahçene ulaşayım.
Senden uzaklarda olmayayım
Kalbinin baş köşesinde olayım.
Eskiden…
Yalnızlığımın karanlığın hep yalnızdım
Dertleri çileleri hep yalnız yaşadım
Bazen gelip sorduklarında
Sevginin ve mutluluğun ne olduğunu anlatamazdım
Oysa şimdi…
Yalnızlığımın karanlığını sen aydınlattın
Dertleri çileleri unutup mutluluğu tattım
Şimdi gelip sordular mutluluğu
Onlara seni anlattım
Ve bugün..
Düşüncelerim güzelleşti sen oldun herşeyim
Birden bire değiştim sanki ben ben değilim
Sordum kendime sen kimdin ben kimdim
Artık biliyorum sen bendin bende sendim…
Beyaz kuşlar var havada
Barış dolu ama çaresiz
Akım yaratan çırpınışları
Bulutların üzerinde umutları
Diz çökmüş tetiklere analar
Yıkılmış evlerin duvarı
Koynunda dalı,karnında balı
Geceye doymuyor korkuları
Hızla ilerleyen mermiler
Küçük yürekleri de deler
Beyaz bezlere sarılmış vah!
Nasılda meleklere gülümser…
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum
Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
Bu şehir o eski İstanbul mudur?
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
Sokak lambaları birden yanıyor
Kaldırımlarda yağmur kokusu
Ben sana mecburum sen yoksun
Sevmek kimi zaman rezilce korkudur
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Birkaç hayat çıkarır yaşamasından…
Ne seni sevdiğimden eminim
Ne vazgeçebileceğimden
Gözlerine baktığımda benimsin
Kimbilir yüreğin,kimlere ait
Nefes alışımda içime dolacak kadar yakın
Mesafelere sığmayacak kadar uzaksın.
Elimi uzatırsam
Dokunacak kadar yanıbaşımda
Belki de sadece hayallerimsin
Sana duyduğum ya büyük bir sevgi
Ya da sigara gibi bir alışkanlıksın
Sen benim gizli duygularım
İçime akıttığım gözyaşlarımsın…
KERVAN
Aç da, kirpik denen tül perdeleri,
Şenlensin, gönlümün göz zedeleri,
Seni kokladığım ilk günden beri,
Güllerin havası mis gelir, bana.
Continue reading “KERVAN” »
HAYRAN
Som sevgiyi süzdüğün gözlerine hayranım
Hayranım dudağında şimşek çakan gülüşe.
Gülüşe adak gerek, fedâ olsun bu canım
Canım senin, ne olur, bitmez sevgiyle döşe!
Biliyorum ki okuyacaksın yine bu şiirimi
Biliyorum ki yine kendinden bir şeyler arayacaksın
Her mısrada kendini bulmaya çalışacaksın
Bu sefer aldanıyorsun aşkım
Bu şiir sen olmayan duygularla yazılıyor
Sensizliği koyuyorum bu şiire
İlk defa seni anlatmıyorum, seni anmıyorum
Sensizliği kabullenip
Devam ediyorum hayatıma
Bence yorulma artık boşuna
Arama kendini
Ne benim satırlarımda
Ne de kaybolan ruhumda…